دهه اول محرم گذشت ... اونچه در این مدت دستگیر من شد رو می خوام در این پست بذارم:
به
نظرم در مورد عبارت " کُلُّ یَومٍ عاشورا و کُلُّ اَرضٍ کَربلا"، آنچه مهم است که فهمیده شود، یکی واقعیت داشتن آن و دیگری
معنای آن است.
عبارت فوق اگرچه سخن معصوم نیست، اما
از لابلای سخنان ائمه می شود چنین مضمونی را برداشت کرد:
1- امام
رضا(ع) که بنیانگذار عزاداری در محرم بودند، به یکی از یاران خود به نام
"شبیب" که از پوشش مشکی امام(ع) و خانه ایشان در ابتدای محرم تعجب کرده
بود، فرمودند که "اینها برای عزای حسین(ع) است" و به او فرمودند که: هر
گاه به یاد او افتادی گریه کن و بگو "یا لَیتَنی کُنتُ مَعَکَ فاَفوزَ مَعَکَ
فَوزاً عظیماً"
((کاش با شما بودم و با شما به "فوز
عظیم" می رسیدم))
به
نظر شما امام رضا(ع) که چنین آموزشی به یار خود می دهند؛ آیا سخن غلو و تعارف به
او یاد می دهند که به امام حسین(ع) بگوید کاش با تو بودم؛ در صورتی که در آن زمان
حدود یک صده از عاشورا می گذشت؟ پس می شود فهمید که در هر زمانی کربلایی در حال
وقوع باید باشد تا این حرف مصداق داشته باشد...
2-
در
زیارت عاشورایی هم که امام صادق(ع) به یار خود تعلیم داد، می خوانیم "انّی
سِلمٌ لِمَن سالَمَکُم و حَربٌ لِمَن حارَبَکُم" معنای این عبارت هم حکم می
کند که هم اکنون باید جنگی باشد که من طرفداری و انزجار خودم را اعلام کنم...

پس
عبارت "کُلُّ یَومٍ عاشورا و کُلُّ اَرضٍ کَربلا" بیانگر حقیقتی است که
ائمه هم بدان اعتراف دارند. اما معنای آن چیست؟ این که هر جا و هر روز کربلا و
عاشورا باشه چه معنی میدهد؟
وقتی در سنت ائمه تاکید می شود که "سِلمٌ
لِمَن سالَمَکُم" یا "اَفوزَ مَعَکَ فَوزاً عظیماً" و به نوعی
اعلام می شود که جبهه گیری خود را مشخص کنیم، یعنی این که هنوز قیام امام حسین(ع)
تمام نشده است. درست است در ظاهر امام شکست خوردند و مغلوب شدند، اما قیام امام با
پیام های حضرت زینب(س) ادامه یافت و هنوز تا پیروزی نهایی اسلام بر کفر؛ یعنی ظهور
امام زمان (عج)؛ ادامه دارد و جبهه گیری ها باید ادامه داشته باشد...
یعنی
هنوز یزید و یزیدیان هستند و حسین و حسینیان در اقلیت...
یعنی
هنوز کربلایی در جهان و کربلایی در دلمان برپاست...
یعنی
هنوز امت اسلام دربند ستم کفار و نفاق و خمودی ست و به تعبیر استاد معاونیان، این نتیجه
ی آن است که امت اسلامی عاق والدین شده است. والدین این امت همانا پیامبر و علی(ع)
و فاطمه(س) هستند و کاری که امت در ماجرای کربلا با دل والدینش کرد، چنین عاقبتی
دارد... و تا وقتی امت معذرت خواهی نکند و در صدد جبران و یاری کردن مهدی(عج) و برنیاید
این وضع ادامه دارد...
یعنی
ما در نبرد قرار داریم و امام زمان ما در تنهایی ست...
یعنی
ما در امتحان قرار داریم که کدام طرفی هستیم...
حال
چگونه بفهمیم در کدام جبهه هستیم؟ به تعبیر آیت الله علم الهدی امام جمعه مشهد، به
اعمال خود نگاه کنیم و ببینیم آیا عملی داریم که به امام حسین(ع) بگوییم من این
کارها را کرده ام، پس در لشکر شما هستم؟
پس
کمی به خود بیاییم و با اعمال خود کاری کنیم که در لشکر امام حسین(ع) و در نتیجه
یار امام زمان(عج) باشیم تا به "فوز عظیم" کربلائیان برسیم... به تعبیر دیگه حسین وار زندگی کنیم تا در لشکر حسین(ع) باشیم...
انشاالله...
التماس دعا...
پایان
نوشت:
به عزاداری
هایی که هر سال می کنیم به دید سالگرد و بزرگداشت نگاه نکنیم، بلکه به این دید
نگاه کنیم که...
...
ما با امام عصر خودمان هستیم...
...
به ارزش هایی که حسین(ع) برای آنها شهید شد (عزت، آزادی، امر به معروف و نهی از
منکر، ولایت و ...) پایبندیم...
+ نوشته شده توسط محسن در چهارشنبه
1390/09/16 و ساعت
17:32 |
در صورت تمایل به آگاه شدن از به روز شدن وبلاگ، از طریق nakhl.sharghi@gmail.com ما را مطلع کنید.